Çam ağaçlarının arasından süzülen hafif bir rüzgar, yüzünüze vuran serin su damlacıkları ve ayaklarınızın altındaki ıslak, mineral yüklü toprak kokusu… Isparta’nın Yenişarbademli ilçesi sınırlarında yer alan Yaka Kanyonu’na ilk adımımızı attığımız o an, doğanın kendi kurallarını koyduğu oldukça yabani bir atmosfere geçiş yaptık. Etrafımızdaki beton grisi anında yerini yosun yeşiline ve kaya sarısına bıraktı. Telefonun tamamen şebeke dışı kaldığı, sadece suyun kayalara çarparken çıkardığı yankıyı duyduğumuz bu rota, son yıllarda Anadolu’da yaptığım en iyi kanyon yürüyüşü deneyimlerinden biri oldu. Torosların heybetli gölgesine gizlenmiş bu derin yarık, şehrin bitmek bilmeyen gürültüsünden kaçıp zihnini sıfırlamak isteyenler için oldukça gerçek, bir o kadar da yorucu bir sığınak.
Yaka Kanyonu Tam Olarak Nerede ve Hikayesi Ne?
Yaka Kanyonu, Isparta il merkezine ortalama 110 kilometre mesafede, Yenişarbademli ile Aksu ilçelerinin coğrafi sınırları arasında uzanıyor. Kampçıların yakından bildiği Melikler Yaylası’na oldukça yakın bir lokasyonda. Kanyonun bugünkü haline gelmesi elbette birkaç yılda olmamış; sabırlı su damlalarının ve coşkun derelerin kireçtaşı kayalarını binlerce yıl boyunca yavaş yavaş, bir heykeltıraş edasıyla oyması sonucu ortaya çıkmış.
Biz vadinin içine doğru ilerledikçe kayaların öylesine daraldığını gördük ki, genişlik yer yer bir buçuk metreye kadar düştü. Kanyonda yürürken başımızı yukarı kaldırdığımızda gökyüzünü sadece ince, mavi bir çizgi halinde seçebiliyorduk. Sadece düz bir toprak yoldan bahsetmiyorum; kimi zaman belimize kadar soğuk suya girmemiz, kimi zaman da iri kayaların üzerinden dikkatlice atlamamız gereken oldukça dinamik bir parkurdu.
Adım Adım Parkur: İçeride Sizi Neler Bekliyor?
Kanyonun giriş kısmı nispeten sakin bir dere yatağı gibi başlasa da, iç kısımlara doğru ilerledikçe işin rengi tamamen değişiyor. Güneş ışınlarının vadinin tabanına ulaşamadığı o derin noktalarda hava aniden serinliyor. Taşların üzerinde biriken nem yüzünden adımlarınızı çok daha kontrollü atmak zorunda kalıyorsunuz, aksi takdirde suya düşmek an meselesi.
Yürüyüş boyunca etrafımızı saran devasa duvarlardan sızan suların oluşturduğu minik şelaleler bize eşlik etti. Bazen devrilmiş yaşlı çam ağaçlarının altından sürünerek geçtik, bazen de suyun gücüyle oyulmuş doğal havuzlarda birikmiş buz gibi suları aşmak zorunda kaldık. Fiziksel olarak yorucu olsa da, o devasa duvarların arasında yankılanan kendi ayak sesleriniz insana inanılmaz bir mental ferahlık veriyor. Vücudunuz yoruldukça zihninizin hafiflediğini çok net hissediyorsunuz.
İdeal Bir Kanyon Yürüyüşü İçin Hap Bilgiler
Burası pazar günü piknik yapılacak, düz ayak bir mesire alanı kesinlikle değil. Hazırlıklı olmak, güvenliğiniz için birinci şart. Ayak bileğinizi sıkıca kavrayan, ıslak zeminde tutunma sağlayan iyi bir doğa yürüyüşü ayakkabısı en yakın dostunuz olacak. Gitmeden önce şu detayları aklınızın bir köşesine yazın:
- Ulaşım ve Yol Durumu: Isparta merkezden Eğirdir ve Yenişarbademli yönüne doğru özel aracınızla yola çıkmanız en pratik yöntem. Yollar virajlı, yer yer dar ama Eğirdir Gölü manzarası eşliğinde araba kullanmak oldukça keyifli. Bölgede bu noktaya giden toplu taşıma ne yazık ki yok.
- Zamanlama Önemli: Suyun debisinin güvenli seviyelere indiği ve havanın tırmanışa uygun olduğu Ağustos sonu ile Eylül ayları en ideal dönem. İlkbahar aylarında eriyen dağ karları, kanyon içindeki su seviyesini ve akıntı hızını riskli bir boyuta taşıyor.
- Giriş Ücreti: Kanyonun tamamen doğal bir girişi var. Herhangi bir turnike, görevli veya bilet gişesi bulunmuyor. Giriş tamamen ücretsiz.
- Sırt Çantanızda Olması Gerekenler: Su geçirmez özellikli çantalar (dry-bag), telefonunuzu korumak için şart. Bolca içme suyu, anlık enerji verecek kuruyemişler, çıkışta değiştirmek üzere mutlaka kuru kıyafetler ve temel bir ilkyardım kiti almadan bu rotaya girmeyin.
Isparta Rotasında Yerel Tavsiyeler
Yaka Kanyonu’nu bitirip o ıslak, çamurlu kıyafetlerden kurtulduktan sonra emin olun mideniz zil çalacak. Isparta mutfağı dendiğinde bizim aklımıza ilk gelen fırın kebabı oldu ve o günün yorgunluğunun üzerine harika gitti. Bakır sahanlarda servis edilen, odun ateşinde kendi yağıyla saatlerce yavaş yavaş pişen bu etin isli tadı, yorgun kaslarınıza ilaç gibi geliyor.
Eğer doğada kalmaya devam etmek niyetindeyseniz, hemen rotanın başlangıcına yakın konumdaki Melikler Yaylası çadır kurmak için devasa bir düzlük sunuyor. Gece ateşimizi yakıp sırtüstü yattığımızda, bölge öylesine ışıksızdı ki Samanyolu galaksisinin o toz bulutunu çıplak gözle net bir şekilde görebildik.
Ertesi gün için zamanınız kalırsa, rotanızı Türkiye’nin en sakin noktalarından biri olan Kovada Gölü Milli Parkı’na doğru çevirin. Özellikle sonbahara doğru gidiyorsanız, gölün üzerini kaplayan sarı ve kahverengi yaprakların toprağa karışırken çıkardığı hışırtılı sesleri dinlemek yürüyüşün tüm yorgunluğunu alıp götürüyor.
Suyun Sesine Karışmadan Önce Son Bir İpucu
Yaka Kanyonu, fiziksel sınırlarınızı tatlı tatlı zorlarken aynı zamanda doğanın devasa gücü karşısında ne kadar küçük olduğumuzu yüzümüze vuran oldukça karakterli bir rota. Buraya geldiğinizde, dijital dünyayla bağınızı tamamen koparın. Saatinizi çantanızın en karanlık köşesine atın; zamanı saatin yelkovanına göre değil, suyun akış hızına, güneşin o dar kanyon duvarları arasında yarattığı gölge oyunlarına göre takip edin.
İçerilerde ilerlerken sağ taraftaki dev kayaların arasından sızan o buz gibi tatlı sudan bir avuç içmeyi ihmal etmeyin. Torosların kalbinden, kilometrelerce derinlikten süzülüp gelen o keskin toprak kokulu ferahlığı hiçbir şişe suyunda bulma şansınız yok. Ayakkabılarınızın bol çamurlandığı, ciğerlerinizin çam kokusuyla dolduğu sağlam bir yürüyüş dilerim.
